علائم دیابت نوع ۲؛ از نشانه‌های اولیه تا زمان آزمایش

دیابت نوع ۲ معمولاً علامت ندارد، معمولاً بیمار با عارضه مراجعه می‌کند. از حدود ۶.۵ میلیون بیمار دیابتی که در کشور داریم، نیمی از این‌ها نمی‌دانند که دیابت دارند، چون علامتی ندارند. وقتی که پیش‌دیابت شروع می‌شود، معمولاً ممکن است بیمار دچار ضعف و بی‌حالی شود و وقتی که قند کمی بالا می‌آید، افزایش پیدا می‌کند. ممکن است که دچار تکرر ادرار شود، ممکن است سرگیجه پیدا کند، ممکن است پرنوشی، پرادراری، همان‌طور که خدمت‌تان عرض کردم، شود و ضعف و بی‌حالی.
معمولاً در افرادی که چاق هستند، اضافه وزن دارند، که مستعد بیماری دیابت هم هستند، باید حواسشان به این علائم باشد. اگر بیماری تمایل به مصرف مایعات درش افزایش پیدا کرد، اگر تشنه‌اش می‌شود، اگر که از آن طرف کاهش وزن پیدا کرد، گاهی اوقات بیماری دیابت نوع 2 هم می‌تواند که قند خون خیلی بالا برود و وزن مریض کم شود، تکرر ادرار پیدا کند، که این‌ها هم باید که حواسمان باشد که نکند دچار دیابت شدند. و در نهایت اگر تشخیص داده نشود و قند خیلی بالا نباشد، بیمار با عارضه مراجعه می‌کند.
با عوارضی همچون زخم پای دیابتی برای اولین بار، بدون اینکه بداند بیماری دیابت دارد، با سکته‌های قلبی، مغزی، وقتی قند را چک می‌کنیم می‌بینیم بالا است ولی خود فرد اصلاً نمی‌دانسته. یا مشکلات کلیوی، دفع پروتئین که نیاز به، در نهایت به نارسایی کلیه و در نهایت به دیالیز ممکن است منجر شود. فرد مستعد می‌شود و از آن نظر باید مورد ارزیابی قرار بگیرد. بنابراین بیماری دیابت یک طیف وسیع است.
ممکن است هیچ علامتی نداشته باشد، ممکن است به صورت ضعف و بی‌حالی، همان‌طور که قند دارد می‌آید بالا، ضعف و بی‌حالی، پرنوشی، پرادراری و در نهایت کاهش وزن و اگر تشخیص داده نشود می‌رود به سمت کاهش سطح هوشیاری، یا اینکه هیچ‌کدام از این علائم نیست و فقط بیمار با عوارض بیماری دیابت مراجعه می‌کند. به خاطر همین توصیه‌مان این هست که افرادی که دیابت ندارند در سن ۳۵ سالگی سالی یک بار قندشان چک شود، از سن ۳۵ سالگی و اگر قند خون بالا باشد از نظر بیماری دیابت بررسی‌های بعدی انجام شود.
در کسانی که ریسک دیابت درشان بالا هست، مثلاً کسانی که در بستگان درجه اولشان بیماری دیابت وجود دارد، در پدر، مادر، خواهر، برادر، این باید که در سنین پایین‌تر از نظر بیماری دیابت آزمایش بدهند و غربالگری صورت بگیرد. کسانی که فشار خون بالا دارند، کسانی که چربی خونشان بالا هست، کسانی که سیگاری هستند حتی، ریسک دیابت درشان بالا می‌رود و در کسانی که چاق هستند یا اضافه وزن هستند نباید منتظر باشند تا به سن ۳۵ سالگی برسند و بعد آزمایش بدهند. باید در سنین پایین‌تر این حالت انجام شود، بررسی انجام شود.
در خانم‌هایی که دچار دیابت بارداری بودند در طی حاملگی خودشان، حتماً باید که در سنین پایین‌تر از نظر بیماری دیابت و ابتلا به بیماری دیابت مورد ارزیابی قرار بگیرند. این خانم‌ها هم خودشان مستعد بیماری دیابت هستند، هم بچه‌های مادران دیابت بارداری مستعد چاقی، اضافه وزن و بیماری دیابت هستند که در سنین پایین‌تر باید که از این نظر مورد ارزیابی قرار بگیرند.
خانم‌هایی که دچار تختان پلی‌کیستیک هستند یا پی‌سی‌او مستعد دیابت هستند، این خانم‌ها معمولاً چاق هستند، اضافه وزن دارند، اختلالات قاعدگی دارند، موهای زائد در صورتشان وجود دارد، ریزش موهای سر دارند، ممکن است از جوش در صورت و بدنشان شاکی باشند و علائم مقاومت به انسولین را ما در بدن این خانم‌ها می‌بینیم. معمولاً پشت گردنشان سیاه می‌شود، حالت مخملی و کدر، زیر بغل، کشاله ران، این‌ها نشان‌دهنده مقاومت به انسولین هست.
این‌ها مستعد بیماری دیابت هستند و در سنین پایین‌تر باید از نظر بیماری دیابت مورد ارزیابی قرار بگیرند.