آیا فرد مبتلا به دیابت نوع ۱ می‌تواند ازدواج کند؟

خب، رسیدیم به یه مبحث خیلی مهم. یکی از مشکلاتی که -من نمی‌گم «بیمار دیابتی»، می‌گم «فرد دیابتی»، چون معتقدیم اصلاً دیابتی‌ها مریض نیستن. دیابتی‌ها یک فرد هستن، یک انسانیه که همه‌چی‌ش خوبه، فقط لوزالمعده اون سلول‌های بتا اینسولین ترشح نمی‌کنه. پس نمی‌شه گفت «بیماره». بیمار در صورتی می‌شه که درست درمان نشه. پس یه فرد دیابتی فقط بدنش انسولین کم داره و محافظت می‌خواد و مراقبت. بچه‌ها می‌رسن به مرحله‌ای که جوون می‌شن، می‌رسن به زمانی که می‌خوان ازدواج کنن.
ببینیم اصلاً بیمار دیابتی می‌تونه ازدواج بکنه؟ بله. چرا نمی‌تونه؟ وقتی یک بیمار دیابتی یا یک فرد دیابتی درست درمان می‌شه و هیچ عارضه‌ای نداره، و تازه تحت کنترله، مرتب فشارش کنترل می‌شه، قندش کنترل می‌شه، چشمش کنترل می‌شه، از من و شما هم سالم‌تره. و این فرد به راحتی می‌تونه ازدواج کنه. ولی یه شرایطی داره: یک، باید بسیار خوب کنترل شده باشه؛ A1Cش باید از 6، 6.5 بالاتر نره؛ به هیچ وجه عارضه چشمی، کلیوی، قلبی پیدا نکنه.
پس یه آدمی می‌تونه ازدواج کنه که از اول دیابتش رو خوب یاد بگیره و درست درمان کنه و تحت نظر باشه. دو، نوسان قند نداشته باشه. نوسان قند می‌گن در بارداری خیلی مهمه. افت قندهای ناگهانی خیلی در خطر جنین. پس باید زمانی فرد بره به سمت ازدواج، چون در آینده می‌خواد بچه‌دار شه، که همه‌چی‌ش کنترل باشه. نکته بعدی که خیلی مهمه اینه که به اون طرف مقابل و خانواده طرف مقابل بگه که من دیابتی هستم، تحت نظر فلان دکترم، فلان انجمن منو کنترل می‌کنه، و دکترم فلانیه، آقای دکتر یا خانم دکتر فلانی‌ان.
خواهش می‌کنم از خانواده دختر یا پسر که یه جلسه با من تشریف بیارین، آقای دکتر در مورد دیابت من، یا خانم دکتر در مورد دیابت من صحبت کنن. چرا؟ چون ببینید، شیوع دیابت نوع 1 کمه. یعنی امکان داره در یه مدرسه یه بچه فقط تایپ 1 دیابتیس باشه. و بنابراین مردم خیلی دیابت نوع 1 رو نمی‌شناسن. خیلی‌ها وقتی شما خواستگاری یه دختر می‌رید و به پدر و مادرش می‌گه که اون کسی که اومده خواستگاری من داره انسولین می‌زنه، روزی چند بار به خودش سوزن می‌زنه، اصلاً وحشت می‌کنن.
خیلی از ازدواج‌های مناسب بوده که به خاطر ترس خانواده پسر یا دختر به هم خورده. و چه عشق‌های آتشینی که به نتیجه نرسیده و سال‌ها یک حسرت برای اون بچه باقی مونده. می‌خوام بهتون بگم اصلاً هراسی نداشته باشید موقع خواستگاری. با شجاعت. من همیشه به بچه‌هام می‌گم سینه‌تون رو ستاپ کنین.
اونی که خواستگاری می‌ره می‌گه من دیابت نوع 1 دارم، سال‌هاست با اینسولین درمان می‌شم، هیچ عارضه‌ای پیدا نکردم، خانم دکتر فلانی پزشکمه، بدون خود من تشریف بیارید اونجا، پرونده منو ببینید، و یک اطمینان خاطر بدید به طرف مقابل و خانواده‌اش. چون اونا نمی‌دونن دیابت چیه. اصلاً تا حالا به جز سرماخوردگی دکتر نرفته. خانواده اون پسر. یه موقع هست یه پسری با پدر و مادرش میاد خواستگاری شما، و دختر، یه دختر زیبا، خانم با شخصیت، ولی خب دیابت داره.
حتی من بعضی موقع‌ها به مریضام می‌گم عزیزم وقتی خواستگار میاد، همون لحظه موقع شام یا موقع عصرونه، قلمت رو دربیار، بزن، بگو خیلی ببخشید من دیابت دارم، می‌خوام غذا بخورم، باید انسولینم رو بزنم. خیلی با شجاعت، خیلی با قشنگی. به طرف مقابل بگید من چقدر آنستم، چقدر صادقم، همه‌چی‌مو برات می‌گم. یادم میاد یه دوستی دارم پزشکه، حالا اسم نمی‌برم، خیلی رو خواهرش حساس بود. کسی که خواستگاری دختر خواهر من میاد باید خانواده فلان باشه، مریض نباشه. قبل از خواستگاری می‌گفت چکاپ برا من بیاره داماد. باور کنید.
خب، یه آقای دندون‌پزشکی اومد، خواستگاری و همه‌چیز انجام شد و عقد کردن. یکی از این روزهایی که آقای داماد هنوز خونه خودشون نرفته بودن، میاد خونه عروس خانم، ناهار مادرزن می‌سوزه، ته می‌گیره. و ناهار می‌افته دو سه ساعت بعد. این پسر چون نگفته بود دیابت داره، همون خانواده‌ای که خیلی سفت می‌گرفتن، قایم کرده بود. پسر دچار حمله افت قند شد و تشنج کرد. البته الان با هم دارن زندگی می‌کنن، بچه‌دار هم شدن. ولی می‌خوام بهتون بگم چیزی رو پنهان نکنید. چون بعداً تبعات بدی داره.
خود من هر موقع به خانمم دروغ گفتم، چوبش رو خوردم. آدم تو زندگیش باید صادق باشه. دروغ رو می‌شه. بنابراین بچه‌های دیابتی من، خانواده‌شون، هر جا می‌رین بگین دیابت داره، انسولین می‌زنه، کاملاً تحت کنترله، و با خیال راحت برین خواستگاری یا خواستگار رو دعوت کنین خونه‌تون. به شرط اینکه درست درمان شید، تحت نظر باشید، آموزش‌های لازم رو مثل دیابت 365 از 0 تا 100 دیابت رو یاد گرفته باشی و بتونی قشنگ با این بیماری مقابله بکنی و مدیریت بکنی.
ازدواج کردی؟
ازدواج بله. تقریباً الان نزدیک به 9 ماهه. تقریباً. که ازدواج کردم.
از ازدواجت بگو. کی به همسرت گفتی که دیابت داری؟ عکس‌العمل اون چی بود؟
خب، ما قبل از اینکه حالا قضیه‌مون منجر به ازدواج بشه، با هم دوست بودیم. یه چند سالی دوست بودیم. من همون ابتدای دوستی‌مون عنوان کردم که من مبتلا به دیابت هستم. و چون بحث دیابت حالا خوشبختانه یا متأسفانه تو کشور ما سطح آگاهی پایینه، مستلزم اینه که این آگاهی انتقال داده بشه. حالا چه از فرد دیابتیک یا حالا چه آموزش‌هایی که هست. و خب طبیعتاً همسر منم اوایلش یه خرده این ناآگاهیه باعث آشفتگی شده بود.
و با گذشت زمان، با حالا آموزش‌هایی که خودم دیده بودم، توضیحاتی که دادم بهشون، و روند که زمان گذشت و دیدن خیلی اصلاً دیابت مشکلی، مشکل‌ساز نیست تو زندگی و محدودیتی نمیاره، با این قضیه کنار اومدن. کما اینکه الان هم خیلی کمک می‌کنن، خیلی راهنما هستن، خیلی حمایت می‌کنن. حالا شاید خود من و طبیعتاً بچه دیابتیک می‌ترسن تو مقوله ازدواج، چون-
که اصلاً بگن به طرف مقابلشون؟
بله حتماً. یعنی اون گفت‌وگانه، اون تعامله که شکل می‌گیره، اون آگاهیه که انتقال داده می‌شه، طبیعتاً درک متقابل هم به واسطه اون شکل می‌گیره. و خب می‌گم واقعاً دیابت موردی نیست که بخواد محدودیت بیاره برای حالا هر انسانی. الان من خود من شاید بتونم بگم مثال نقضی‌ام برای همه ترس‌ها و محدودیت‌ها. که خب من ورزش حرفه‌ای‌مو کردم، کما اینکه الان هم ورزش سنگین می‌کنم. تحصیلم رو خدا رو شکر تا جای خوبی تونستم ادامه بدم و برنامه دارم برای ادامه دادنش توی مقطع دکترا. این ترسه نذارن باعث حالا محدودیت بشه.
نکته بعدی که خیلی مهمه، بحث اینه که وقتی شما می‌خواین ازدواج بکنید، باید در سلامت کامل باشید. چون بعد ازدواج بحث بچه‌دار شدنه، عزیزای من. ولی زمانی باید بری برای خواستگاری، اون طرف مقابلم یک انسانه، توقعاتی داره. اگه شما A1Cت 9ه، چشمت خونریزی کرده، کلیه‌ات نارساست، چرا یک فردی رو اذیت کنید؟ و اگر بهش نگید و بعد از 5 سال، دیروز باز همین اتفاق جالب، دیروز پریروز یه خانمی اومد پیش من گفت شوهرم موقعی که خواستگاری من اومد نگفت دیالیزی بود. من می‌دیدم گاهی رنگش پریده‌ست.
و الان 25 ساله شوهر من دیالیز می‌شه. بچه‌دار نشدیم، بله. اون‌ور بوم هم خوب نیست. یعنی اگر دیابت دارید، عوارض دارید، باید مراقبت بکنید، اون عوارض رو درمان بکنید. و زمانی برید سمت ازدواج و سمت اون دختر یا اون پسر که در سلامت کامل باشید. و هیچی رو پنهان نکنید. یه سوالی که مردم می‌کنن اینه که خب اگه ما بریم خواستگاری و یکی از زوج‌ها دیابتی باشه، چقدر احتمال داره که نوه ما دیابتی بشه؟ خیلی کمه. یعنی اگر پسر دیابتی نوع 1 باشه، 4 تا 6 درصد احتمال داره بچه‌اش نوع 1 بشه.
اگه مادر دیابت نوع 1 باشه، 2 تا 4 درصد. اگر هم پدر هم مادر، یعنی 2 تا بیمار دیابتی تو کلاس‌های آموزشی با هم آشنا بشن، با هم ازدواج کنن، 10 درصد احتمال داره بچه‌شون دیابت نوع 1 بگیره. اگه 10 تا بچه پیدا کنن، یکی‌شون امکان داره که دیابت نوع 1 بگیره. بنابراین احتمال اینکه بچه یا نوه‌تون دیابت نوع 1 بشه خیلی کمه. بنابراین از این موضوع اصلاً نترسید. تازه اگر هم دیابت نوع 1 بشه، پدر و مادر استاد دیابتن، بچه رو قشنگ منیج می‌کنن، هیچ مشکلی هم پیش نمیاد.
من تو تمام این 20-30 سالی که با دیابتی‌ها کار می‌کنم، هر تیپ یکی که با حالا تو مطب من آشنا شده، تو کلاس‌های آموزشی انجمن آشنا شده، تا حالا بچه‌هاشون دیابتی نشدن یا حداقل من ندیدم.